Perełka i przyjaciele - dzielny Szaruś, foty Przyjaciół: s89

blaski i cienie życia z kotem

Moderatorzy: Estraven, Moderatorzy

Post » Czw wrz 26, 2013 13:18 Perełka i przyjaciele - dzielny Szaruś, foty Przyjaciół: s89

Witamy! Wątek założony, żeby podzielić się radością z futer i ogonów moich, około-moich i prawie-moich :lol: Jedziemy!
1. Perełka , zwana Perełsem, Pelą lub Wielką Straszną Bestią
Historia uratowania :)
Wszystko zaczęło się od tego, że z racji studiów miałam praktyki w PCC Rokita, zakładach chemicznych w Brzegu Dolnym. Dojeżdżałam tam z Wrocławia pociągiem, ze stacji trochę do bramy jest, trzeba iść przez las (każdy brzegowianin na pewno wie, o czym mowa). Za stacją, a przed lasem, jest dom. Koło tego domu jakieś krzaki i około 15 kotów - małych, dużych, średnich. Ja w kotach zawsze byłam rozkochana, więc naturalnie - chciałam bidulki pogłaskać, bo wszystkie chore, chude, biedne... Nikt się nimi nie opiekował oprócz dobrych ludzi, którzy po drodze do pracy rzucali im jakieś jedzenie, typu pokrojona mortadela. Koty wszystkie bardzo dzikie, nie dały się podejść ani tym bardziej pogłaskać, oprócz niej...
Siedziało toto takie malutkie, wystraszone, zmoknięte (padało akurat). Zrobiłam bidakowi zdjęcie, myśląc, że już jej więcej nie zobaczę. Był 7 sierpnia.
Obrazek

2 tygodnie chodzenia na praktyki, a kociaki dalej tam były. Większość czarnobiała lub białopręgowana, a po "mojej" kocinie ani śladu. Do czasu.

21 sierpnia.
Szłam z pociągu z dwiema koleżankami, dochodzimy do siedliska kotów i znowu widzę moje biedactwo. W pół sekundy złapałam ją i wsadziłam do plecaka, oznajmiłam "Ja cię biorę, a co będzie potem to pomyślimy". Dziewczyny patrzą na mnie jak na debila, bo jak przejdę przez bramę do zakładu? [kontrola toreb, plecaków itp]. Ale wsadziłam kociaka do jednej kieszeni plecaka, pokazałam na bramie drugą i jakoś poszło. Już na terenie zakładu, pognałam od razu do zaprzyjaźnionej sekretarki i jej siostry (obie zakocone) i pokazałam, co mi się udało zgarnąć. Kicia (wtedy jeszcze nie wiedziałam, że to kicia) cały czas siedziała grzecznie w kieszeni plecaka, wychylając łepek na zewnątrz. Spędziłyśmy cały dzień w 'pomieszczeniu technicznym', gdzie od razu kotka podbiła serca wszystkim, którzy ją widzieli. Dostała też papu od kotków zakładowych (bo te panie je dokarmiają, podobnie jak te spod dworca), kocyk, piasek na wypadek W... Wyglądała tak:
Obrazek

Po obowiązkowych godzinach wsadziłyśmy ją do kartonu po ksero, zakleiłyśmy i wycięłyśmy dziurę, coby kociak mógł obserwować. Niestety, już na bramie chciała się uwolnić, a w połowie drogi na dworzec rozwaliła cały karton, więc wróciła do plecaka. W pociągu ją wypuściłam, wzięłam na ręce i tak przebyła całą półgodzinną podróż do Wrocławia.
Od razu poszłam z nią do weterynarza, bo nie wiadomo co jej mogło dolegać.
Lista chorób:
- przeziębienie, katar, zrośnięta 3 powieczka w 1 oczku z rogówką, biała plamka na źrenicy w tym samym oczku [powikłania po katarze]
- pchły
- robale: glisty, prawdopodobnie tasiemiec
- uszki zawalone czarnym syfem, świerzbowców od groma
- problemy z brzusiem, napięcie jelitek, rzadka kupka.
Ważyła 850 gram.

Przyszłam z tym małym nieszczęściem do domu (a właściwie wynajmowanego pokoju), bojąc się jak współlokatorki zareagują na moje znalezisko. Na szczęście obie kociolubne i obyło się bez problemów. Maleństwo zostało umyte i zawinięte w ręcznik, spała dobrych kilka godzin. W pierwszą noc tak ciężko oddychała przez pysia, że w ogóle nie spałam, trzymając jej palce na brzusiu i monitorując czy oddycha... Bałam się, że kociątko mi nie przeżyje. :( Potem wizyty u wetki prawie codziennie, jak jedno coś się skończyło to wyskakiwało drugie, przebrnęłyśmy przez biegunkę, dreszcze i inne mało przyjemne rzeczy. Dziś, po ponad miesiącu troskliwej opieki u mojego boku, kotek jest już całkowicie zdrowy (oprócz białej plamki na źrenicy, bo już jej to zostanie - ale widzi normalnie), waży 1,6 kg i wygląda tak jak prawdziwa Perła :)
Teraz kociątko jest zdrowe i szczęśliwe, najbardziej rozczula mnie, gdy sobie śpi rozciągnięta ile fabryka dała, bo ma ciepełko i nie musi spać na mokrym, zimnym dworze na deszczu...

2. Puszek , czyli Puszynka, Pusz albo Puszysty
Obrazek Obrazek
Chomik syryjski, u mnie od pół roku, zdaje się być szczęśliwy :) A i z kota sobie niedużo robi, bo po co :P
Obrazek

Niestety z moich zwierzątek to tyle z racji wynajmowania pokoju, 2 lata temu mieszkałam w miejscu, gdzie nie pozwalano mi mieć nawet chomika. Ale teraz jest jak jest, gdy się zaopatrzę (mam nadzieję, że niedługo) we własne lokum, postaram się przygarnąć jak najwięcej bidaków, czy to na DS czy choćby na DT :)

Teraz zwierzak prawie mój, czyli kotka współlokatorki - Zuzia
Obrazek
Pysia ma identycznego jak kotek z karmy Felix, więc jest pocieszna :D W wieku okołoperełsowym czyli 4-5 miesięcy, również uratowana, ale z budowy. Niby tymczasowo, póki się Kaśki brat nie wybuduje, ale coś mi się widzi że jednak Zuza z nami zostanie na stałe :)

Kolejny zwierzak prawie mój, mianowicie brytyjczyk TŻ-a - Szaruś (ew. Szary, Szara Menda)
Obrazek Obrazek
7 - letnia bestia, Szarą Mendą nazywana nie bez powodu, jest bardzo niedotykalski, rzadko pozwala się pogłaskać :? Odżywiany suchym i co tydzień kawałeczek wołowinki. Tylko wtedy, gdy wsuwa mięsko można go pogłaskać bez obawy ataku :mrgreen: Jak Perełka była u niego w odwiedzinach, to mimo że jest 3 razy większy od niej, syknął i spieprzył :twisted:

I ostatnia część, czyli zwierzaki około-moje, tzn. moje zostawione u rodziców po wyprowadzce.
1. Jan, ps. Jan Niezbędny tudzież Johny Walker*
Obrazek
Jak widać po tym bardzo reprezentatywnym zdjęciu, Jan leje na wszystko i na wszystkich. Cały czarny z wyjątkiem kilku białych włosków na szyi, Jan uważa się za lepszego od swojego rodzeństwa. * Johny Walker - bo kocisko zniknęło z domu na blisko 8 miesięcy, a potem jak gdyby nigdy nic, wrócił - odpasiony i w lepszym stanie, niż był uciekając :twisted: Synek Kici (Kicia już za TM...[*]).

2. Chester zwany Ciastkiem
Obrazek
Równie skory do zdjęć jak Jan, ale bardziej przyjacielski. Jak był malutki, to cały czas mu się coś działo: 2-dniowy bliski wychłodzenia, przytrzaśnięty drzwiami, potrącony przez samochód, choroby skóry, problemy z brzusiem - na szczęście kocisko się odpasło na witaminkach i waży 2 razy więcej niż przed kuracją :lol: Również synek Kici, ale miot młodszy od Jana.

3. Frodo, czyli Bandyta
Obrazek
Zdjęcie mówi samo za siebie... 120% indywidualista i rozbójnik. Najmłodszy synek Kici.

4. Kicia za TM... [*]
Obrazek
Śliczna elegantka, zawsze skora do zabawy i pogłaskania. Miałam ją od sąsiada, który chciał ją utopić :cry: Na początku dość dzika, ale potem miała swój pierwszy miot (4 maleństwa) i złagodniała. Potem, każdy kolejny poród to albo maluchy martwe albo pojedyncze żywe (te co przeżyły opisane wyżej), więc po urodzeniu Froda postanowiłam ją wysterylizować. Pojechałam z nią na UP we Wrocławiu, zabieg przeszła, rekonwalescencję... Niestety 4 miesiące po zniknęła i nie wróciła. Teraz pewnie sobie biega ze swoimi maluszkami...[*]


Psiaki:
1. Nero zwany Nerdkiem, Nerką albo Nesławem
Obrazek
Nazwałam go na przekór (Nero znaczy czarny po włosku, a psisko białe). Obecnie ma na czole plamę po czarnej farmie do włosów, którą zawdzięcza geniuszowi swojej pani, a mojej matki... Pesio wzięty od sąsiada, bo spodobał się koleżance, która do mnie przychodziła. Upatrzył sobie za swojego Dużego ojca, broni go i gryzie, gdy ktoś się zanadto zbliży. Ale daje się pogłaskać i fajnie bryka na podwórku. Uzależniony od orzeszków ziemnych :oops:

2. Roki, czyli Niemiec, Roxi albo To Duże Kudłate
Obrazek
Największy pies, jakiego kiedykolwiek mieliśmy. Matka zawsze wzdychała jakby chciała mieć owczarka, no to się nie spodziewała, że będzie go mieć. Wynaleziony z ogłoszenia; para studentów zabrała go od jakiegoś pijaka, który go bił :!: :cry: , ale że mieszkali w maciupeńkim mieszkaniu w bloku, byli zmuszeni go oddać. No to go wzięłam :) Psisko ma już ponad rok, wyrosło duże i okrąglutkie, jest pieszczochem niesamowitym (w przeciwieństwie do Nerka) i również uzależnionym od orzeszków ziemnych :oops:

3. Dżeki (za TM...[*])
Obrazek
Malutkie kundelkowe, niskopodłogowe futro. Wzięty, bo szefowi ojca oszczeniła się sunia i przyjechało toto takie malutkie, w reklamówce na rowerze. W pokoju z reklamówki się wyczołgała taka mała puchata szaroczarna kulka, no i został Dżekim :) Dobry i spokojny piesek, nie szczekał dużo, czasem Nero go zaczepiał i wtedy się gryzły, a tak to uosobienie spokoju. Za małego problemy z uszkami, na starość oślepł, miał choroby skóry i inne nieprzyjemne dolegliwości. Przejechany przez samochód w wieku 14 lat...[*]

Aktualnie na stanie w ogródku - etatowy odwiedzacz, jeżyk Franek :D

Poza tym mieszkało z nami dużo innych zwierzaków, w tym kanarek Promyczek (zjedzony przez Jana, [*]), papuga nimfa Dziuniek (teraz w hodowli w Niemczech), żółwiki czerwonolice ([*]), mój pierwszy pesio Bary ([*], umarł ze starości), pierwsze dziecko Kici - pręgowany Zeus ([*], brzuś rozwalony pułapką na myszy przez jakiegoś skretyniałego rolnika, musiał zostać uśpiony), mój pierwszy kotek Mruczuś ([*], prezent, przetrącony ogonek przez kolejnego kretyna, przepadł kotek...) i wiele, wiele innych jaszczurek, wróbelków i takich tam, które przypełzło albo przyfrunęło w poszukiwaniu pomocy.

Mam nadzieję, że wątek się spodoba. A ja ze swojej strony będę relacjonować najnowsze perypetie zwłaszcza Perełki, Zuzi i Puszynki, ale innych przyjaciół również :)
Ostatnio edytowano Pon lis 11, 2013 21:21 przez Spilett, łącznie edytowano 16 razy

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

Post » Czw wrz 26, 2013 13:23 Re: Perełka i przyjaciele :)

:) tyyyyle kotów :) toż to chyba kocio psie niebo :D

Sarah DeMonique

 
Posty: 2704
Od: Pt cze 04, 2010 11:10
Lokalizacja: Kraków

Post » Czw wrz 26, 2013 13:26 Re: Perełka i przyjaciele :)

Można to tak określić :)

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

Post » Czw wrz 26, 2013 13:31 Re: Perełka i przyjaciele :)

Ja póki co sama mam dwa futra ;) Z dokoceniem u mnie póki co ciężko, ale nie wykluczam w przyszłości, więc podczytuję wątki o "wielokocich" domkach ;)

Sarah DeMonique

 
Posty: 2704
Od: Pt cze 04, 2010 11:10
Lokalizacja: Kraków

Post » Czw wrz 26, 2013 13:43 Re: Perełka i przyjaciele :)

Może się uda :) A ja właśnie poszłam do kuchni sprawdzić jak tam moje zamrożone papu, a Pereł oczywiście polazła za mną z nadzieją w oczkach, że może to już obiadek dla niej :D Jak ją uświadomiłam, że to jednak moje, to obraziła się i poszła dalej spać :D

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

Post » Czw wrz 26, 2013 13:47 Re: Perełka i przyjaciele :)

Ja po ostatniej wizycie u weta (kocur szedł na jajobcinanie) dostałam zalecenie, by odchudzić kocura... I też zaczęły sie wycieczki do kuchni... Dziś rano nawet do lodówki próbował wejść ;D

Sarah DeMonique

 
Posty: 2704
Od: Pt cze 04, 2010 11:10
Lokalizacja: Kraków

Post » Czw wrz 26, 2013 13:52 Re: Perełka i przyjaciele :)

A toto to tak, oczywiście, i Pereł i Zuzik cały czas szukają noskiem po dolnej półce jakiegoś amu :D Ja wręcz odwrotnie, staram się aby Perła nabrała masy, bo jak biegnie to ma taką chudą dupę że aż żal :D a wciąga za 3 koty, a nie tylko za 1, ale tyle bryka że widać wszystko spala :lol:

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

Post » Czw wrz 26, 2013 14:22 Re: Perełka i przyjaciele :)

Przyzwyczaiła się szybko, ze ma domek i ręce do głaskania :) U mnie też Cynamon na początku strasznie chudy był... Dopiero po kilku miesiącach nabrał ciała :D

Sarah DeMonique

 
Posty: 2704
Od: Pt cze 04, 2010 11:10
Lokalizacja: Kraków

Post » Czw wrz 26, 2013 14:31 Re: Perełka i przyjaciele :)

Ojej, Cynamon! Świetne imię :D Czy dobrze myślę, że jest rudy?

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

Post » Czw wrz 26, 2013 14:33 Re: Perełka i przyjaciele :)

Spilett pisze:Ojej, Cynamon! Świetne imię :D Czy dobrze myślę, że jest rudy?


Jest cudownie rudy :1luvu: A dodatkowo kicia to Wanilia :) Mamy wątek na miau w tym samym dziale, wrzuciłam tam właśnie zdjęcia :)

Sarah DeMonique

 
Posty: 2704
Od: Pt cze 04, 2010 11:10
Lokalizacja: Kraków

Post » Czw wrz 26, 2013 14:34 Re: Perełka i przyjaciele :)

Już idę czytać <3

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

Post » Pt wrz 27, 2013 9:07 Re: Perełka i przyjaciele :)

Poprosimy o więcej fotek kociastych ;d

Sarah DeMonique

 
Posty: 2704
Od: Pt cze 04, 2010 11:10
Lokalizacja: Kraków

Post » Pt wrz 27, 2013 15:16 Re: Perełka i przyjaciele :)

Porcja Perełki :)
Śpię sobie słodko!
Obrazek
I mam śmieszną minkę :)
Obrazek
Lubię tu siedzieć.
Obrazek
I tu też :kotek:
Obrazek
Czy ktoś powiedział JEDZENIE?!
Obrazek

Enjoy :)

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

Post » Pt wrz 27, 2013 18:46 Re: Perełka i przyjaciele :)

:1luvu: uwielbiam koty z różowymi noskami ;) a Wasz nosek jest tak cudnie nietypowy :D

Sarah DeMonique

 
Posty: 2704
Od: Pt cze 04, 2010 11:10
Lokalizacja: Kraków

Post » Pt wrz 27, 2013 19:16 Re: Perełka i przyjaciele :)

Nasz nosek jest brązowy i mokrutki i właśnie sobie śpiocha w najlepsze :D
Zamówiłam jej dużą pakę Taste of the Wild, ciekawe jak jej posmakuje - właśnie czytałam o żywieniu kotów na forach różnych i oczopląsu dostaje... Drogie toto w utrzymaniu, ale takie przekochane, że nie oddam za nic w świecie :1luvu: :1luvu: :1luvu: :1luvu: :1luvu: :1luvu: :1luvu: :1luvu: :1luvu:

Spilett

Avatar użytkownika
 
Posty: 14588
Od: Śro wrz 25, 2013 14:57
Lokalizacja: Wrocław

[następna]



Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: MB&Ofelia, sigman i 16 gości