Dobiegliśmy setki, czas zamknąć stary watek i rozsiąść się w nowym.
Tak zaczynaliśmy,
tu już się zadomowiliśmy. Na dwóch pierwszych stronach tego wątku masa fotek i pełna historia futrzaków.

W ogromnym skrócie:
Qluń-Klunia-Klucha-Kluska-Kluskin-Qlunella-Kurdekotzwariowałeś?!

Urodziła się w 2005 roku. Szefowa. Najdrobniejsza spośród moich futerek – ma zaledwie nieco ponad trzy kilogramy wagi – ale rządzi niepodzielnie. Czuwa nad wszystkimi domowymi czynnościami – wszystko jedno, czy to gotowanie obiadu, czy czyszczenie kuwety; pilnuje, by relacje miedzy pozostałymi futrami układały się poprawnie: kogoś muśnie języczkiem, komuś przywali z liścia Pomagała w odchowaniu Tosi, zajęła się maluchami, które przebywają u mnie na tymczasie.

Tosia – Buras-Burak-Burydres-Drechol-Tośtoś-inne przydomki pominę .

Znaleziona pod blokiem wiosną 2006 roku, kiedy miała jakieś trzy tygodnie. Najukochańszy, rozpuszczony jak dziadowski bicz, pasożyt: uparty, nieznoszący sprzeciwu, warczący, syczący, kiedy coś idzie nie po jej myśli . Wielbiciel chrupek, chipsów i bigosu, zagorzały wróg mokrej karmy. Waga przekroczyła pięć kilogramów, brzuniol dynda. Totalny brak kociej zwinności, delikatności itp. , ale nikt tak nie ugniata mojej tarczycy jak ona .

Melcia – Malawaszka-Słonik-Mruffka-Mecia.

4 kilo słodkości zamieszkało u mnie na początku 2007 roku. Fantastyczna proludzka przylepa . Mruffka – bo wydaje charakterystyczne odgłosy, jakich nie spotkałam u żadnej innej potwory zamieszkującej moje „M”. Słonik – bo jest z niej czasem tak słodko nieporadna ciamajda, że człowiek gotów jest przepraszać, że nie przewidział, iż szanowny kotecek złoży swe ciałko akurat na takim np. biurku, zrzucając w ułamku sekundy papiery, przesuwając monitor kompa, włączając tyłkiem drukarkę, siadając na myszce, barankując rękę trzymającą kubek z kawą (kawa oczywiście się wychlapje, a kant kubka uderza o moje ukochane jedynki ).

Krówki mogą pochwalić się doskonałym pochodzeniem. Obie wyszły spod skrzydeł azylu w Tarnowskich Górach – ostatni watek tutaj: viewtopic.php?t=81560&start=0 .
Stronka azylu:

Burasa wychowałam sama – nie mam kogo winić .


Od września pomieszkują u mnie trzy szkraby wyrzucone w reklamówce, znalezione przez psy rodziców.
O nich innym razem .

edit:
- w zasadzie opisałam wszystko w ich wątku viewtopic.php?t=81879&start=0, więc po co się powtarzać

- Fraczki vel yakuza

- Karol

- Zosia

- Jurek

Się melduję

Słuchajcie. Czy komukolwiek, kiedykolwiek kot grzebał w gardle?
Ha!
A mnie tak.

Wczoraj zadzwonił brat. Obudził mnie. Nie spałam oczywiście sama, dzielnie towarzyszył mi Lol. Brachu gadał, ja rozespana - dzioba, ziewając, otworzyłam, a Lol tylko spojrzał, ten swój bury łepek przechylił, wymierzył i myk! Łapsko po sam łokieć wpakował

A wylizał Ci kot kiedyś oko tak, że aż spuchło

Obecna

Chciałam poinformować, że z każdej Tosi/Antoniny prędzej czy później wychodzi dres Niekoniecznie bury, bo w naszym przypadku biało-bury, ale dres pełną gębą Wystarczyło, że dziewczynka trochę ciałka zrzuciła

Głaski dla wszystkich futrzaczków

Nie, ale Klunia, kiedy u mnie zamieszkała, rano otwierała mi oczy, ciagnąc za rzęsy

Lizać oko owszem, zdarza im się, ale szybko przerywam imprezę, bo chyba jakoś tak mało odporna na ból jestem


- właśnie nie wiem, czy to buractwo i dresiarstwo kryje się w genie burosci czy w imieniu (a pamiętam, jak nie tak dawno temu, ktoś chwalił swego kota, ze taki grzeczny )

W gardle mi kot nie grzebał... Jeszcze...

Wygłaskać to całe towarzycho proszę ode mnie.

To było dawno, jak moja księżniczka była jedynaczką i nie wiedziała na ile jesteśmy wobec kotów cierpliwi
Dodatkowo jeszcze wcześniej byłysmy same, a teraz z Tż-tem mamy dwa razy większe pokłady cierpliwości

Obecnie Tosia jako szefu szefów musi pokazywać Seli oraz tymczasom kto tu rządzi, więc nie może być kotkiem pantoflowym, nie?

Za to mamy od niej gratisa- zero budzenia dopóki sami się nie obudzimy, a nie jak kiedyś- 5 rano.

Ja nie chcę wiedzieć, gdzie Lol grzebał ta łapą wcześniej



Niniejszym się witam

Jak mija niedziela?
Koteczki się wyspały?

Uff, jesteśmy. Pozdrufka dla całej ferajny

Witam

Koteńki musiały się wyspać, bo z wyra wylazłam o wpół do jedenastej. No nie miały innego wyjscia, jak tylko przespać czas głodu

Niedługo tytuł wątku zmieni się na: 2+3+1 - Klunia zginie śmiercią tragiczną Kiedy byłam na obiedzie, piętro wyżej, usłyszałam huk. Schodząc od dziadka, byłam pewna, że koty coś zrzuciły. Ale PIĘĆ KWIATKÓW Z OKIENNEGO PARAPETU NARAZ TO JUŻ LEKKA PRZEGINKA!

Ziemia była wszędzie: w fontannie, w kuwecie i w ogóle w całej kuchni
Ma szczęście, potwora jedna, że se donicą kociego tojtoja nie rozwaliła Mają szczęście, że żwir miałam wymieniać dopiero dzisiaj, inaczej gustownie robiłyby w glebę, roznosząc tęże po całej chałupie

I jeszcze bezczelnie gapiła się, kiedy sprzątałam cały ten ogrodniczy majdan

Ale nabroiły...

A to dopiero uatrakcyjnienie niedzieli

Kotuchny nie marnują żadnej okazji, żeby urozmaicić pańci każdą chwilę (przepraszam )

Zdumiało mnie, że opis Tosi pasuje, jak ulał do mojej Kaśki
Nawet to ugniatanie tarczycy
Chociaż u mnie jest to chyba bardzej tchawica, bo często bywam bliska zaduszenia.

Razem z moimi dziewczynami przesyłamy Wam pozdrowienia i całusy