Witam wszystkich na wspólnym wątku Natalki i Colina. Po okresie ciszy w eterze - ostatnio mam trochę mało czasu na siedzenie przed kompem - mam nadzieję nadrobić zaległości i zdawać relacje z przygód ... raczej nie, bardziej ze spokojnego domowego żywota dwójki cudownych kociaków.

Na początek dowód wielkiej miłości kwitnącej pod naszym dachem



Tak naprawdę to Colin oderwał się na chwilę od podgryzania Natki

W ogóle Colin w stosunku do Natalki prezentuje całą gamę uczuć od miłości do ... złości? Napada na nią znienacka, przewraca, obłapia, w jednej chwili wylizuje ją dokładnie, szczególnie, główkę, pyszczek, uszy ... w następnej sekundzie łapie ją zębami za kark, za gardło .... Wiem że robi to delikatnie i Natka specjalnie nie protestuje, czasem się odgryza, czasem pacnie łapą, czasem zabuczy gardłowo, ale generalnie pozwala się pomolestować.

Colin jest w ogóle wulkanem energii, jeśli ktoś go zobaczy biegającego za kropką lasera, w życiu nie pomyśli że kotu brakuje jednej łapki. Piłeczki, papierki to jego żywioł.

Natalka za to zachowuje się jak prawdziwa dama. Powoli dostojnie przemieszcza swoje kołyszące się futro na trasie pokój-kuchnia i z powrotem. Laserem nie jest zupełnie zainteresowana (pierwszy w mojej karierze kot którego to nie rajcuje), piłeczki po początkowej fazie zabaw też już są nie w modzie. Na topie jest spanie. Podobno po lekarstwie które dostaje - nilogrin - powinna być trochę bardziej pobudzona ....hmmm .... może wtedy gdy nie ma mnie w domu.

A tak na marginesie oboje stanęli dziś na wadze: Natka 3,5 kg Colin 3,7 kg. A nie wygląda zupełnie

Pozdrawiamy

A tu jeszcze link do pierwszego wątku Natalki oraz link do pierwszego wątku Colina

Piotrze ponownie napiszę,że bardzo się cieszę ,że dałeś im razem DOM.To największy dar ,jaki im się trafił Jesteś Wielki.

są jak prawdziwe rodzeństwo. prawdziwe rodzenstwo w prawdziwym domu:)

Ojej, Piotrze, wzruszyłam się do łez

No i się poryczałam

ale super maja kociszcza

i jak oieknie razem wygladaja
normalnie sie wzruszylam ze maja taki super domek!

Wiecej zdjec prosimy

Kociska piekne, szczesliwe, cudne, naprawde cudne!!!!!!!!!!! Piotrze uklony i kolejne wyznanie

Jakie szczęśliwe kociska
I niech już tak zostanie
Ale masz fuksa, ze tak sobie parka przypadła do gustu

To łobuziak ! ale ponoć kto się lubi, ten się czubi i takie tam...
Szczerze mówiąc trudno mi sobie wyobrazić biegającego Colinka bo w schronisku to on głównie leżał albo siedział albo stał gdzieś w kąciku...
ale teraz jak widać nadrabia na całego

ale faaajne wieści

Moj kot tak milosnie kocice podgryza a potem wlasnie ja myje. Mysle ze to z milosci bo kochaja sie na zaboj.

Piękne, szczęśliwe koty
Brawo Piotrze! Wspaniale, że dałeś im prawdziwy dom

Joasia

Wspaniałe wiadomości!!! Jak to dobrze, że są jeszcze na świecie tacy wspaniali ludzie jak Ty Piotrze i takie wspaniałe kocie domki, jaki mają Colin i Natalka. Pozdrowienia gorące dla Koteczków i ich właściciela ode mnie i mojej kociej bandy

PS: Piotrze, pamiętam o kawie, może w przyszłym tygodniu???

fajne kociska dwa, przeciwieństwa się przyciągają podobno, Colin daje czadu, a Natalia - spokojna! No i masz duet!

Ojej, jak cudnie
Moje futra też czasem się myją wzjemnie, a potem Figa podgryza nogę Tośki i wielka pardubicka się zaczyna Normalka znaczy

głaski dla pięknot!