Miecia trafiła do mnie na początku marca. Ma ok 1,5 roku. Została znaleziona na ulicy, nie mogła się poruszać. Zabrano ją do weta, gdzie okazało się, ze ma złamaną miednicę. Stamtąd trafiiła do mojego domu, gdzie ponad dwa tygodnie spędzila w klatce. Uszkodzenia miednicy zrastały się szybko i Mieciazaczęła się normalnie poruszac. Wszystko mialo być już fajnie, Miecia byla zdrowa, zaszczepiona, kiedy okazało się, ze jest w ciąży. Jednoczesnie po szczepieniu zaczęła trochę chorować, potem bardziej... Ostatecznie Miecia została wyleczona i wysterylizowana. Została przetestowana w kierunku FeLV/FiV i zaszczepiona przeciwko chorobom zakaźnym, wsciekliźnie oraz białaczce.
Jest śliczną, szylkretową buraską - bure futro ma rude refleksy, jest jak rozświetlone promieniami słonca.
Miecia jest piekna, i szuka domu.
Co Miecia lubi: lubi mizianki. Ale wszystko z umiarem. Umiar wg Mieci polega na zamiziowywaniu człowieka kiedy Miecia ma chęć oraz na całkowtym braku kontaktu kiedy nie ma. Miecia pięknie odnajduje się w arunkach domowych, ale sądzę, ze byłaby najszczęśliwsza w domu wychodzącym. Miecia nie przepada za psami. Koty toleruje, choć jako jedynaczka także by się świetnie czuła.
Szukam jej ciepłego, troskliwego domu.


Poniżej wątek z opisem naszego wspólnego czasu - tymczasowania Mieci w moim domu:

03.03.2010
Dziś trafiła do mnie taka piękność:


Przedwczoraj znaleziona po wypadku, ma złamaną miednicę.
Trafiła do schroniska, a stamtąd do mnie na czas zrastania się tyłka.
Kocica jest ok roczna, jak widać przepiękna i zapowiada się, ze po kąpieli wyraźnie będzie widać białą krawatkę i skarpetki. I że w ogóle będzie z niej niezła laska.
Biedula jest obolała, ale apetycik na szczęście ma
Wet chce nas widzieć za dwa tygodnie w sprawie miednicy, a jutro - jeśli nie będzie kupy.
Miss jest oswojona, pogłaskana natychmiast mruczy.
Ma zadatki na niezłą laseczkę.
Będziemy szukać domku, ale jeszcze nie teraz

Prosimy o kciuki za miedniczkę Misseczki

Magaaaa po co kąpać. Wystarczy często głaskać a resztę sama doczyści.

A coby puszysta była. I pachnąca. I jeszcze piękniejsza. Niestety z takimi fajerwerkami jeszcze musimy poczekać

jaka piękna kotka
ma szczęście ze może do siebie dochodzić u ciebie

Eee, nie. To ja mam szczęście do kotów. Pięknych i fajnych...

Ta jest niesamowitą mizianką - tylko wchodze do pokoju a ona już wystawia łepek z bródką do góry i mruczy.
I tak jej rób

W porównaniu z tym, co chciałam Tobie wcisnść, to to istne cudo!

Nie, tamto też było ładne.

Ale to... ....

Misska cudna!!!!! ma piękny odcień futerka i taką milutką buźkę!

za szybkie dochodzenie kici do zdrowia

magaaaa - jesteś kochana, że przygarnęłaś ją na leczenie!

Jestem cioteczka męczycielka raczej. Pojęcia nie masz jakbym ją chciała wymiętosić, wyprzytulać, wytarmosić...
A tu ostrożniutko jak z jajkiem trzeba

pomiętolić to chyba rzeczywiście jeszcze nie... - ale pomizać za uszkiem, podrapać w łepek, ucałować w czółko to zawsze można

śliczna jest i przytulaśna

Czółko oczywiście, łapeńki, kota śliczne baranki strzela, a jak popatrzy tymi swoimi oczamy to...

A więc to jest ten połamaniec.
Prześliczna kocicha. Wydaje się być taka puchata i mięciutka, akurat do pomiętolenia
Trzymam kciuki za zdrowie

Klatkę od Maryli (Marylko, dziękuję bardzo! ) będę miała w domu dopiero od niedzieli.
Póki co kotka leży zapudłowana w dużym kontenerku. Musiałąm ją zamknąć (początkowo tylko leżała w dole transportera jak w łóżeczku) ale łazikowała.
Spacery do kuwet - OK niechby były, ale już wskakiwanie na łóżko zdecydowanie jest be w jej stanie.

W takim razie chyba lepiej opiekować się dzikim połamańcem, a nie takim barankującym i oswojonym zupełnie. Dzikus ze strachu przynajmniej siedzi w jednym miejscu i nie kombinuje za wiele.

Kurde, ale nie mruczy tak rozkosznie. I się tak śmiesznie nie wypina do głasków...


Do niedzieli jakoś dotrwamy. Później w klatce to już będzie lepiej i jej i nam.
A tak się wylegiwała dziewczyna: