Buka - buczyna w kolorze jesieni

Buka to piękna szylkretka z milanowskiego schronu. Mieszka w nim już kilka lat, nikt nie jest w stanie powiedzieć jak długo i jak do niego trafiła

<-- Kliknij, aby powiększyć

<-- Kliknij, aby powiększyć

Jest prześlicznie umaszczona, nawet na nosie ma szylkretowe cętki Niestety Buka trochę boi się ludzi A przynajmniej nie przepada za ich towarzystwem. Zazwyczaj chowa się przed nami. Ewentualnie zamiera w bezruchu w pozycji "nie podchodź!". Gdy zbliży się rękę warczy i syczy. Ale nie ma w niej agresji. Pozwala się głaskać - akceptuje to z wielkim trudem, trzeba być delikatnym. Przy człowieku jest cały czas spięta. Tylko jeden, jedyny raz udało się ją uspokoić głaskaniem na tyle, że zjadła podsunięty pod nos smakołyk. Zazwyczaj nie zauważa przysmaków, którymi chcemy ją przekonać. Gdy ucieknie w miejsce, z którego nie może uciec, wówczas zdarza jej się drapnąć łapą, ale częściej... zsiusiać ze strachu

Tutaj filmy, na których Buka pokazuje jaka jest piękna

http://www.youtube.com/watch?v=0KqlEdHzZww

http://www.youtube.com/watch?v=1yJwF8SzDkM

<-- Kliknij, aby powiększyć

<-- Kliknij, aby powiększyć

Być może źle jej się kojarzymy, bo ostatnio zawoziliśmy ją parę razy do weterynarza: miała usunięte zęby, gdyż brak opieki spowodował duży przyrost kamienia, który podrażniał dziąsła i sprawiał Buce dużo cierpienia - nie mogła normalnie jeść Ale od końca sierpnia, czyli od czasu, kiedy Buka przeszła zabieg, jej stan bardzo się poprawił. Nie ma już problemów z jedzeniem, przybrała na wadze prawie pół kilograma

Buka fantastycznie dogaduje się z innymi kotami. Wręcz za nimi przepada. Niestety niedawno nowotwór zabrał Puchaczkę, miłość życia Buki, z którą chodziły po wybiegu i kociarni "trzymając się" za ogony. Można to zobaczyć na filmie i na zdjęciach. Buka łasi się do innych kotów, chętnie je obwąchuje i pozwala innym kotom podchodzić do siebie.

Buka i Puchaczka [']
<-- Kliknij, aby powiększyć

Wierzymy, że Buka przekona się do ludzi, tylko potrzeba do tego domu i człowieka, który zechce dać jej czas i nie będzie zbyt niecierpliwy. Być może zajmie to pół roku, a może więcej, ale Buka zasługuje na szansę.

Jeśli Buka poruszyła Twoje serce i chcesz podjąć wyzwanie przekonania Buki do siebie, daj znać. Buka czeka na Ciebie.

<-- Kliknij, aby powiększyć

Buka ma ok. 4-5 lat, jest wysterylizowana, zaszczepiona i odrobaczona. Aktualnie przebywa w schronisku w Milanówku pod Warszawą.
Informacje o schronisku: http://www.milanowek.schronisko.net
Wątek schroniska: http://forum.miau.pl/viewtopic.php?f=1&t=105339

Kontakt: iskra666 lub Tajemniczy Wujek Z.

Moja śliczna

melduję się

Dzis raczej nie dam rady, bo mi szef nad głową siedzi, ale jutro z rana biore sieza oglaszanie pieknej panny

tymczasem kilka fotek z niedzieli
Jak wida Buka daje sie dotykac.. ona jest po prostu bardzo przerazona jak widzi clowieka..
co ostatnio tez bylo widac, bo jak tylko zgasilismy swiatlo i wyszlismy z kociarni to dziarskim krokiem podeszla do jedzenia razem z Ciekawska.. strzelila jej barana.. miauknela do niej przeciagnla sie i zabrala sie zza jedzenie normalna fajna sporawa kocica z dlugim ogonkiem
Buka bylaby swietnym towarzyszem dla innego kota !
mysle ze do czlowieka z czasem tez by sie przyzwyczaila

Buka rokuje do oswojenia?


Jest tak śliczna że domek znalazłby się raz dwa

Fajna jest też grafitowa koleżanka albo kolega. Buka świetna. Dla koneserów szylkretek.

Dymny kolega to Kiler, największy dzikus w Milanówku. Kiler to również piękny kocur.

<-- Kliknij, aby powiększyć

Ma takie mądre spojrzenie

<-- Kliknij, aby powiększyć

Buka według mnie rokuje oswojenie. Być może nawet była oswojona. Na pewno ma charakterek Jak to szylkretka Ona jest bardziej oswojona niż Kaj na początku. Nietrudno ją złapać i pozwala się głaskać. No i ten jeden, jedyny raz poczęstowała się tuńczykiem, co Kajowi trochę czasu chyba zabrało

Ale cudo !

zaraz jakiś bannerek wykombinujemy panience

Chciałam dodać jeszcze dość istotną informację o Buce
a mianowicie...
Buka ma przepiękny rudy palec w lewej łapce
Normalnie jakby była oswojona, to bym ją w niego ucałowała

Niestety jedynym śmiałkiem miziającym Bukę jest Rafał..
ale i on chyba nie odważyłby się na taki krok

Bannerek panienki

Ale kusicie

Ja jestem przekonana, że to przerażenie...
przed nami koty żyły same sobie.. jeżeli ktoś je dotykał..zwłaszcza te dzikusy, to raczej tylko po to żeby je złapać na szczepienia ewentulanie badania..
Wydaje mi się, że Buka kiedyś miała dom.. patrząc na to skąd trafia do nas większość zwierząt obstawiam, że tak było..
pewnie tylko jej się zapomniało, że człowiek jest fajny.. bo skoro od dłuższego czasu człowiek tylko robił niemiłe rzeczy , to jak tu go lubić..
z resztą pamiętam jak musiałam przenieść Bukę z izolatki do kociarni.. najpierw mnie obsyczała..
potem nakryłam ją kocykiem i przeniosłam do transportera..nie drapała,nie rzucała się.. ale na posłanku została wielka kałuża

naszymi dwoma kotami do których się odnośmy jest Kay i Killer..
jak kot jest killerowaty, to dajemy mu spokój..
jak jest kayowaty czyli wierzymy, że da się oswoić , to go pokazujemy tu i tam
z resztą takiego dzikusa, który zrobiłby z człowieka sałatkę na pewno byśmy nie oddali..
no przynajmniej ja bym się buntowała

W każdym razie Buka nie jest killerowata.. a i jest o krok milowy przed Kayem.

Nowy opiekun Buki otrzyma również zestaw akcesoriów do oswajania (wraz z praktycznym wieszakiem na ścianę):



Gdbyby ktoś nie wiedział jak tego używać, to zapraszam na film instruktażowy Cameo:

http://www.youtube.com/watch?v=6tRlcAewr5s

nosz kurde, aż się do tego zestawu dorzucę