U mojej znajomej w domku tymczasowym we Wrocławiu przebywa już od roku Dyzio. Ma około 2 lat, jest uroczym, zadbanym, wykastrowanym kocurem. Rok temu był kotem wolno żyjącym, został zabrany z terenu zakładu przemysłowego.



Problem z Dyziem polega na tym, że unika, a może nawet boi się kontaktu z człowiekiem. Domek tymczasowy to właściwie jeden pokój, do którego przychodzą i odchodzą do adopcji koty. Opiekunka bywa tam tylko na karmienie, czasami posiedzi, pogłaszcze, pobawi się. Dyzio po roku obcowania z opiekunką nawet da się pogłaskać i przychodzi do jedzenia. Zwykle jednak siedzi w kącie półki na regale i nieufnym spojrzeniem obrzuca wchodzących.

Dyzio ma jednak jedna wspaniałą cechę – jest czułym opiekunem wszystkich przebywających w pokoju kotów, małych i dużych. Wyliże, pomruczy, zasłoni jak trzeba. Nie zdarzyło się, aby okazał agresję wobec innych kotów. Słowem – kocia niańka.

Moja znajoma bardzo się martwi i ciągle zastanawia się, jaka będzie przyszłość Dyzia. Kot ma dopiero dwa lata, czy ma siedzieć do śmierci w pokoju. Fakt, że przestrzeń ta mu wystarcza, kicia nie przejawia ochoty do wyjścia. Przez pokój przewinęły się już koty przestraszone, które wdychały środki odstresowujące, Dyzio razem z nimi i nic.

Jaki dom byłby dla Dyzia dobry, gdzie i jak Dyzia reklamować? Jeśli ktoś mógłby pomóc radą, bardzo prosimy.

Podrzucę - może ktoś bardziej doświadczony coś poradzi.

Ja od dłuższego czasu znam dwa domowe koty, to małe doświadczenie. Ale opiekunka Dyzia zajmuje sie kocimi sprawami już naprawdę długo i niejeden kot przewinął się przez jej ręce. Może dla Dyzia nie ma nigdzie miejsca?

Z tego co piszesz rozumiem, że Dyzio nigdy nie miał prawdziwego domu z ludźmi, czy tak? Bo w tym DT jest właściwie sam z innymi kotami, a opieknka pojawia się na karmienie? Może w takim razie trzeba spróbować go oswoić ze stałym ludzkim towarzystwem?

Tak, mógł nie mieć kontaktu z ludzmi albo ma jakieś traumatyczne przeżycia. No ale gdzie znaleźć dom, który weźmie Dyzia i będzie cierpliwie czekał i łagodnie oswajał. Mógłby być to chyba dom tymczasowy, gdzie koty mają kontakt z człowiekiem. Można szukać takiego domu, podpowiem opiekunce. Ale z domami tymczasowymi krucho. Chyba że jakas wymiana podopiecznych.

Ja wziełabym Dyzia do domu i to do domu zakoconego. Opiekuje sie innymi kotami, więc teoretycznie w domu zakoconym bedzie umiał sie odnaleźć. Zobaczy jak inne koty przychodzą do człowiek po głaski do spania. I on to zacznie robić, albo bardzo szybko albo trzeba bedzie sie uzbroic w cierpliwość. Jeżeli dalej zostanie w tym pokoju to juz może nie przyzwyczaić sie do człowieka.

Ja niedawno szukałam właśnie takiego kota - zależało mi na kocie, który będzie towarzyszem dla mojej starzejącej się Szelmy, a jednocześnie nie będzie wielkim miziakiem i "rywalem" do pieszczot.
Nie ma mnie 10 godz. dziennie, kocica siedziała sama, jak wracałam, to nawet zjeść nie mogłam, bo ona wciągała migiem kolację i się dopominała pańszczyzny Chciałam, żeby miała towarzystwo, inne bodźce, jakieś swoje "kocie życie", ale nie chciałam, żeby poczuła się odrzucona, bo dam dom miziakowi większemu od niej - a ona ma swoje humory i obrazić też się potrafi.
Przeglądałam miau parę dni i od razu odrzucałam koty bardzo "proludzkie i nakolankowe", szukałam raczej indywidualisty z charakterem. Oczywiście, fajnie, jak kot da się pogłaskać, ale mi wtedy na tym akurat mało zależało. W końcu znalazłam Tacię


Nie mam dużego doświadczenia z kotami, a z tymczasowaniem jeszcze mniejsze, ale piszę po to, żeby pokazać, że każdy kot może się okazać potrzebny.

Trzeba Dyzia ogłaszać, z dokładnym opisem jego wad i zalet, charakteru - wcześniej czy później znajdzie się ktoś, kto będzie go potrzebował, dla kogo Dyzio będzie właśnie TYM kotem. W końcu "każda potwora znajdzie swego amatora" Może się przyda taki rezydent np. w dt dla kociąt? Z czasem pewnie się oswoi bardziej. Może prawdziwy dom, z własnym dużym, który będzie miał więcej czasu dla niego, go zmieni?

Właśnie pisałam odpowiedź po poście IKI 6, że muszę wymyślić ogłoszenie dla chcących sie dokocić kotem wymagającym czasu i cierpliwości, ale mi moją odpowiedź gdzieś wcięło. A tu Ty, OKI, mnie utwierdzasz wtym samym. Dzięki, nie ma to jak porządny kop dla mało zdecydowanych. Uwzględnię w ogłoszeniu, że może to być rezydent-opiekun dla kotów tymczasowych.

Moja Tacia miała być kotem wycofanym, prawie dzikim, nad miarę spokojnym, śpiącym i jedzącym, ignorującym wszystko i wszystkich - wręcz figurką Uznałam, że taki pół-kot wystarczy, żeby Szelma wrażenia przeżyła...

I prawie wszystko się zgadza - szaleństwa z Szelmą uskutecznia, awantury czasem też, pogonie za piłeczką, właśnie leży obok mnie i dopomina się o pieszczoty Jednym słowem - kot pełną gębą

A ona była w dt u Ewar, takiego można życzyć każdemu kotu - pełna uwaga, wszystko zapewnione, dopieszczenie na maksa też, nie każdy rezydent ma tak dobrze.
I mimo wszystko zmieniła się u mnie, prawie od razu. Myślę, że koty jakoś wyczuwają, kiedy już znajdą się w domu stałym, "na swoim miejscu"

Jak w większości przypadków, a może nawet każdym, lekarstwem na problem Dyzia jest dom. Klecę ogłoszenie i biegnę do opiekunki po aprobatę.
Ja proszę o radę, gdyby ktoś jeszcze wpadł na jakiś pomyśł.
A gdyby ktoś znał domek, w którym potrzebny jest koci opiekun, proszę pamiętac o Dyziu.
Zastanawiam się, czy nie zmienić tytułu, aby watek otworzyły także osoby szukające tu kota.

Zmiana tytułu na pewno nie zaszkodzi

Czy tak lepiej?

Hm, dla mnie to brzmi jak ogloszenie bezrobotnego catsittera
Może "Koci tata szuka domu"?

Zgadzam się - albo "Kot opiekun"

Ale nigdy kot trudny. Dyzio nie jest trudny jest samotny bez Dużego ale z kotami w swoim towarzystwie